Colonel komt samen met zijn dochter de Gravenzaal binnen, de vorige Leenhulde van hem wilde ze al bijwonen, maar helaas was hij dit vergeten te vragen aan haar. Daarom had hij het nu ook ruim op tijd gevraagd aan haar zodat hij zeker wist dat hij het niet zou vergeten.

Als Machteld en hij verder zijn gelopen ziet hij Lara staan. Hij loopt met een glimlach op haar af.

Goedendag Uwe Hooggeboren Excellentie! Is alles gereed? Als hij wat beter om zich heen kijkt merkt hij dat de vraag overbodig was en alles stond al klaar.

Goedendag Hooggeboren Graaf, alles is gereed ja, zoals u kunt zien.
Zullen we dan nu even de formaliteiten laten gaan?

Nog voordat Colonel kan gaan zitten knuffelt Lara hem al, ze heeft dan ook wel gelijk.

Nou vooruit dan Lara! Hij knuffelt Lara terug en grijnst, nu gaat hij wel rustig zitten en kijkt eens om zich heen. Als hij oogcontact maakt met zijn dochter knipoogt hij en denkt aan de tijd die gaat komen, een nieuw gezinslid én hij Graaf van Holland. Hij gebaart zijn dochter even naar hem toe te komen en fluistert: Je kan je tussen de gasten mengen, de hele tijd bij je vader zijn werkt toch niet. Hij glimlacht nog breder en geeft haar een kus op de wang.

Machteld was opgetogen dat ze deze keer meekon met haar vader. Ze droomde er al langer van om deze ceremonie eens van dichtbij te mogen meemaken. Nu was het helemaal speciaal, omdat haar eigen vader Graaf van Holland was geworden. Tijdens de rit hadden ze lekker zitten bijkletsen, waardoor ze snel in het Kasteel arriveerden.

Terwijl ze de Gravenzaal betreden, kijkt Maggy haar ogen uit. De zaal maakt een immense indruk op haar, met alle pracht en praal. Stilletjes van alles wat ze ziet, loopt ze achter haar vader aan tot bij Lara. Ze maakt een kniebuiging voor haar, ter begroeting.

Goede dag, Uwe Hooggeboren Excellentie.

Maggy grinnikt wanneer Lara haar vader dan familiaal knuffelt. Het was goed om zien, dat het niet enkel een stijve bedoening was.

Dank u Lara voor het welkom. Ik wou dit inderdaad meemaken.

Trots kijkt ze haar vader aan, wanneer hij verder loopt en plaats neemt op de zetel vooraan in de zaal. Maggy keek nog wat verder in het rond. Lara had inderdaad haar werk gemaakt met het voorzien van hapjes en drank. Haar blik kruist die van haar vader, die knipoogt en haar wenkt. Ze gaat vlug naar hem toe.

Je kan je tussen de gasten mengen, de hele tijd bij je vader zijn werkt toch niet.

Maggy knikt bevestigend en glimlacht, wanneer haar vader haar een kus geeft. Het ging inderdaad fijner zijn, een praatje te maken met bekenden en te genieten van een glaasje wijn. Ze liep naar de zijkant van de zaal en bekeek de talrijke schilderijen die de muren van de Gravenzaal sierden.

Liquido was slechts pas ingesteld in haar kasteel in het heerlijkheid Haarlemmermeer. Ze had dit gekregen van Graaf Christiaan als verdienste jegens het graafschap. Erg trots was Liquido en ze had direct al van alles geregeld. Nu kon ze eindelijk een gaatje vinden om naar Den Haag te gaan voor de huldiging. In haar eigen koets nog wel, bespannen door haar eigen paarden, gemend door haar eigen ruiter.

In Den Haag aangekomen bewonderde Liquido de Gravenzaal nog eens extra. Ze was hier wel eens geweest, maar nog nooit tijdens een huldiging. Zo tussen alle aanwezige edelen voelde Liquido zich stiekem toch wel heel erg thuis. Ze liep naar Graaf Colonel toe om hem haar hulde te geven. Ze ging door haar knieën.

Wij, Liquido Isabella Tailleur Connor, Dame van Haarlemmermeer, zweren plechtig trouw aan het Graafschap Holland en zijn rechtmatig erkende Graaf Colonel van Eckhardt. Wij zullen de Graaf bijstaan met raad en daad en met trots en eer onze titel dragen, die ons werd geschonken door de Graaf zelve.

Snel stond ze op en ze gaf Colonel een vredeskus op de wang.

Zo Hooggeboren schoonbroer, gefeliciteerd! Ik heb iets voor je.

Liquido overhandigd de Graaf een mandje bedekt met een kleedje. In het mandje zitten een paar lekkere sterke dranken, die je helemaal doen opwarmen in de strenge winter.



Je zult het nodig hebben. Zei Liquido met een grijns.

Ze liep vervolgens naar haar nichtjes Alyssa en Maggy en gaf hen een knuffel.

Onpc kwam na de moeizame reis met z'n koetsje de zaal binnen waar wonderbaarlijk nog maar weinig mensen stonden, maar geluk bij een ongeluk hoef je nu niet lang te wachten. Met wat moeite en steunede op zijn wandelstok knielt On voor de nieuwe Graaf.

Wij, Onpc Thomas van Appoldro Connor, Heer van Zegweart, Zaltbommel en Nieuwland, zweren plechtig trouw aan het Graafschap Holland en zijn rechtmatig erkende Graaf Colonel van Eckhardt. Wij zullen de Graaf bijstaan met raad en daad en met trots en eer onze titel dragen, die ons werd geschonken door de Graaf zelve.

Na dit gezegd te hebben staat Onpc weer met de zelfde moeite als van daar net weer op een geeft hij Co de vredeskus.

Vergeet An niet wat aandacht nog te geven he.

Nog voor Co antwoord kon geven was On alweer op weg naar huis.